ترانه نیست، موسیقی نیست

نت نیستف صدای توست صدای تو که در تمام قلبم و ذهنم پیچیده

حرف میزنی، میخوانی، عصبانی می شوی

می خندی ... می خندی ... می خندی و همین صدای خندههای توست که

هیزم شده و تمام دلم را به آتش کشیده... کاش کمی آرام تر بخندی هر لحظه خاکستر

میشد دلم هر لحظه...

قهوه اش را سر کشید، آرامتر که شد فنجان قهوه را گذاشتروی کتابی که بیشتر از یک ماه بود در صفحه 254 گیر کرده بود...دلش میخواست کتابش را مثل فنجان قهوه سر بکشد و تمام اما از لاه به لایکاغذهای کتاب بوی دلتنگی بلند میشد هربار کتاب را باز کرده بخواند صفحه اول رابارها و بارها مرور کرده ....« برای عزیزتزین زندگیم » امضاء دوست دارت تا ابد ... این هدیه با همه هدیه ها فرق دارد اینجا یک حس دلتنگی غریبی دارد، بیخود نیست که کتاب تمامنمی شود.. حسی از قلبی به انگشتی چکیده و خودکارش قطع شده بود ...اما نه جای دو قطره اشک روی صفحه اول جا خشک کرده بود .... این کتاب هزگز تمام نمی شود چون صفحه اولش " تا ابد" قلبش راتسخیر کرده است... این روزها برای ترک عادت هرگز به صفحه اول هیچ کتابی نگاه نمی کند... اصلا صفحه های اول کتاب را نباید خواند.. ورق بزنید همه چیز را همه چیز را .... باور کنید برگشتن چه از پایانراه باشد... چه از وسط راه چه از کوچه ای و چه از صغحاتی کتابی ....پشت سرتان را نگاه نکنیدخاطرات در اوج شیرینی همیشه سنگین است ! بخاطر چشم هایتان هم که شده پشت سرتان را نگاه نکنید و از صقحات اول کتابها بدون نگاه کردن عبور کنید ....لیلا مدنی